شوتوكان

شوتوكان يكي از رشته‌هاي هنر كاراته است كه بوسيله گيچين فوناكوشي (1868-1957)  ايجاد شده است. گيچين فوناكوشي در اوكيناوا متولد شده بود و از كودكي مشغول فراگيري هنرهاي رزمي بود. فوناكوشي از هر دو شيوه عمومي كاراته اوكيناوا بصورت همزمان آموزش ديده بود.

او در اواخر سال 1910دانش‌آموزان زيادي را در كاراته تربيت كرده بود كه لايق‌ترين آنها مشغول تدريس كاراته مي‌شدند.
گسترش علاقه به كاراته در بين مردم گيچين فوناكوشي را بر آن داشت تا در سال 1922 به ژاپن برود. در سال 1930 براي ارتقا ارتباطات و تبادل اطلاعات در ميان مردم انجمن Dai-Nihon Karate Do Kenkyukai را تاسيس كرد كه در سال 1936نام اين انجمن به Shotokai   Dai-Nihon Karate Do تغيير پيدا كرد.

شوتوكان اسم اولين مدرسه رسمي است كه توسط فوناكوشي در سال 1939 در توكيو ايجاد شد كه اين سالن در سال 1945 به دليل بمباران توسط نيروهاي متفقين در جنگ جهاني دوم خراب شد.

واژه لغوي شوتو به معني حركت باد در درختان صنوبر (زماني كه باد در ميان شاخه‌هاي آن مي‌وزد) است كه اين واژه نام مستعار فوناكوشي بود. او از اين نام در شعرها و گفتارهاي فلسفيش استفاده مي‌كرد. همچنين هنگامي كه براي دانش‌آموزانش پيامي مي‌فرستاد از اين نام استفاده مي‌كرد.كلمه كان به معني خانه آموزش يا اتاق آموزش.

كلمه شوتوكان توسط شاگردان فوناكوشي زماني كه آنها براي اداي احترام تابلويي را به اين نام در بالاي درب ورودي مدرسه نصب كردند ابداع شد.

مدت اقامت طولاني فوناكوشي در توكيو سرانجام منجر به ابداع انجمن كاراته ژاپن در سال 1949 گرديد كه او بصورت افتخاري رئيس اين تشكيلات بود.

آموزش شوتوكان معمولا به 3 قسمت تقسيم مي‌شود:

1-     كيهون (Kihon )

2-     كاتا  (Kata )

3-     كوميته (Kumite )

گيچين فوناكوشي براي كاراته 20 قانون ابداع كرد كه فلسفه شوتوكان در آن نهفته است. اين قوانين اشاره دارد به مفهوم فروتني، احترام، شفقت، شكيبايي و آرامش دروني و بيروني.

اين عقيده فوناكوشي بود كه با تمرين سخت و  با در نظر گرفتن اين 20 قانون، كاراته باعث پيشرفت جسمي و روحي شخص مي‌شود.

گيچين فوناكوشي هرگز براي روش خود نامي نگذارد و فقط آنرا كاراته ناميد.