ماساتوشي ناكاياما

 

 

   

 

 

 

ماساتوشي ناكاياما يك نام شناخته شده بين‌المللي است. او استاد كاراته شوتوكان بود كه براي پايه‌ريزي انجمن كاراته ژاپن اقدام كرد. كتاب‌هاي زيادي در مورد كاراته نوشت كه خدمت بزرگي به اين هنر رزمي بود. او به مدت 40 سال تا زمان مرگش براي گسترش كاراته سبك شوتوكان در سرتاسر جهان خدمت كرد.

او اولين استاد كاراته به سبك شوتوكان بود كه موفق به كسب رتبه دان 9 ( در زمان زنده بودنش) در شوتوكان شد و بعد از مرگش رتبه دان 10 را به عنوان اداي احترام به او اعطا كردند.

ناكاياما در 13 آپريل سال 1913 در ژاپن متولد شد. خانواده او جملگي سامورايي بودند. پدربزرگ ناكاياما يك پزشك جراح در توكيو بود و آخرين فرد سامورايي خانواده بود كه كن‌جوتسو (هنر شمشيرزني) را تمرين مي‌داد.

پدرش يك پزشك ارتش بود كه در رشته جودو تمرين مي‌كرد. پدرش براي انجام وظيفه توسط ارتش به تايپه منتقل شد و بيشتر جواني ماساتوشي در آنجا گذشت. او از سن 8 سالگي در تايپه بود و بنا بر سنت خانوادگي و درخواست پدرش مشغول به فراگيري هنر كندو شد.

ناكاياما در سال 1932 جهت مطالعه زبان چيني وارد دانشگاه Takashku شد. او در اين زمان در رشته‌هاي شمشيربازي، اسكي، شنا، تنيس و دوميداني شركت مي‌كرد. اما آشنايي او با كاراته بصورت كاملا اتفاقي بود:

‹‹روزي در دانشگاه جدول ساعات تمرين كندو را جستجو مي‌كردم و اشتباها وارد كلاس ديگري شدم. ديدم عده‌اي به تمريناتي شبيه رقص‌هاي كلاسيك شرق مشغولند. مردي كه اين كلاس را اداره مي‌كرد فردي بود به نام گيچين فوناكوشي كه من به سرعت به شاگردي او درآمدم و راه دوجو را چنان آموختم كه هنوز فراموش نكرده‌ام محل آموزش و تمرينات كندو من كجاست››

در سال 1934 به همراه استادش فوناكوشي دور ژاپن را پيمود و اساتيد زمان خود را يافت و با آنها به مبادله كاتا و تكنيك پرداخت.

دوران رياضت وي در سال 1935 با پياده‌روي و راه‌پيمايي در استپ‌هاي مغولستان و كوه‌هاي كيمين‌كان گذشت. او زندگي تفكر‌آميزي داشت و روزانه چندين ساعت و در چندين نوبت تمرين مي‌كرد و در اينجا بود كه وي اساس خودآموزي در نظام روح و جسم را آموخت و تعادل در افكار را تشخيص داد.

ناكاياما در سال 1937 از دانشگاه فارغ‌التحصيل شد. او در همان سال به عنوان مترجم به چين سفر كرد و در آنجا بوكس چيني را فرا گرفت.

در زمان شروع جنگ جهاني دوم ناكاياما موفق به كسب رتبه دان 2 شد. وي در ماه مي سال 1946 بعد از جنگ به ژاپن بازگشت.پس از جنگ جهاني دوم ناكاياما قصد داشت زبان چيني را در دانشگاه‌هاي ژاپن تدريس كند ولي به دليل نابساماني‌هاي ناشي از جنگ، حوصله‌اي در ژاپني‌ها براي يادگيري زبان چيني باقي نمانده بود.

او در اين زمان براي امرار معاش اقدام به فروش لباس زير قناعت كرد و در عين حال در جستجوي همدوره‌‌‌هاي رزمي‌كارش برآمد. ولي اغلب آنها را مرده بودند يا اينكه آدرس‌شان تغيير كرده بود. او در پي ارتباط با فرزند فوناكوشي بود كه فهميد او در سال 1945 به دليل ابتلا به سل درگذشته است. در سال 1949 موفق به پيدا كردن استادش گيچين فوناكوشي گرديد.

در اين سال‌ها تمرين كاراته در ژاپن ممنوع بود. ناكاياما تلاش بسياري جهت رفع ممنوعيت انجام تمرينات كاراته انجام داد و سرانجام پس از رفع ممنوعيت در ماه مي سال 1949 به كمك همكاران ديگرش اقدام به تاسيس انجمن كاراته ژاپن نمود. براي اداي احترام به استادش گيچين فوناكوشي پست رياست افتخاري اين انجمن به فوناكوشي اعطا گرديد. در سال 1955 اين انجمن بخشي از وزارت فرهنگ و هنر ژاپن گرديد.

در سال 1951 ناكاياما موفق به كسب دان 3 شد و در سال 1955 نيز موفق به كسب دان 5 گرديد. در سال 1956 با همكاري آكازاكي او برنامه آموزش كاراته را بازسازي كرد كه پيرو آن هم كاراته به سبك سنتي و هم به سبك متد‌هاي علمي روز توسعه پيدا كرد.

در سال 1958 پس از مرگ گيچين فوناكوشي، ماساتوشي ناكاياما به عنوان رئيس انجمن كاراته ژاپن انتخاب گرديد و در سال 1961 ناكاياما به دان 8 ارتقا پيدا كرد.

ناكاياما مسابقات قهرماني كوميته و كاتا را پايه‌گذاري كرد و بالاخره در سال 1970 مسابقات سبك‌ها را را حضور 24 كشور برگزار كردند.

ناكاياما در سال 1971 در يك حادثه هنگام اسكي كردن زخمي شد و پزشكان اعلام كردند نه تنها نمي‌تواند كار كند بلكه اميدي به زنده بودنش نيست. ناكاياما در آن زمان 58 ساله بود و با اراده و روح قوي و جسم ورزيده‌اش عكس نظر پزشكان را ثابت كرد و تا آخرين ساعات زندگيش مشغول تمرين و تدريس كاراته بود.

او در سال 1972 به كمك يكي از دانش‌آموزانش يك مدرسه در زير زمين آپارتمانش برپا كرد. اين مدرسه رزمي با فاصله كمي از انجمن كاراته ژاپن قرار دارد. دانش‌آموزاني كه از خارج ژاپن براي يادگيري كاراته مراجعه مي‌كردند در خوابگاه زندگي مي‌كردند و در اين مدرسه رزمي آموزش مي‌ديدند.

ناكاياما كتاب‌هاي بسياري در باب كاراته نوشت كه برجسته‌ترين آن سري 11 جلدي كتاب بهترين كاراته مي‌باشد. او توليدات ويديويي بسياري نيز داشت.

كتاب‌هاي ناكاياما شامل:

-         كاراته كاربردي تاليف 1963 (راهنما براي دفاع شخصي يك انسان معمولي)

-         كاراته كاربردي تاليف 1963 (دفاع در مقابل يك حمله كننده)

-         بهترين كاراته تاليف 1977 (جامع)

-         كاراته پويا تاليف 1986

ماساتوشي ناكاياما در 15 آپريل 1987 در سن 74 سالگي درگذشت. او براي خدمات گسترده‌اش جهت توسعه كاراته شوتوكان شهرت دارد.

‹‹كاتاها و تكنيك‌هاي پايه اصل است. ابتدا بايد آنها را آموخت و با تمرينات بسيار و ممارست در كاتاها روح و جسم را تقويت كرد، سپس به كوميته روي آورد.››

                                                                                                               ماساتوشي ناكاياما

 








 


كليه حقوق اين سايت متعلق به انجمن شوتوكان كاراته ايران می‌باشد.